Een nacht van een moeder

Een nacht

Een nacht van een moeder met een zoon die drugs gebruikt.

22.00 uur
Mijn zoon vertrekt met een volle rugzak op zijn rug. Ik hoef niet te vragen wat erin zit want daar heb ik niets mee te maken. Hij stapt in de auto van een van zijn vrienden en weg is hij. Thuis is het nu even stil, iedereen ligt al op bed, en ik zit nog te denken of ik op zal blijven of toch maar zal gaan slapen. Ik kies voor het eerste en kijk nog even op internet naar de website van Moedige Moeders in Volendam en bedenk dan dat er toch veel te lezen is waar ik mezelf en mijn zoon in herken.

23.30 uur
Ik ben helemaal kapot en ga toch maar slapen morgen heb ik weer een gesprek met Jeugdzorg en dat kost veel energie.

02.00 uur
Ik word helemaal zweterig wakker en bedenk dat ik hem nog niet thuis heb horen komen. Toch maar even uit bed om te kijken of hij er is, maar helaas nog niemand te bekennen. Ik sta op en maak een kop koffie want ik kan nu toch niet meer slapen.

02.30 uur
Ik maak me ongerust en ga hem toch maar even bellen; gelukkig neemt hij op. Als ik vraag of hij naar huis komt dan zegt hij “ja zometeen”. Ik smeek hem bijna zodat ik ook weer naar bed zal kunnen. Ondertussen word ik misselijk en krijg ik het steenkoud. Ik haal een dik vest en dikke sokken daarna maar even op de bank liggen want hij zal er nu zo zijn.

03.30 uur
Hij is er nog niet. Ik word nu echt ziek van de spanning en haal me van alles in mijn hoofd wat er allemaal gebeurd kan zijn. Ik ga weer bellen en zeg nu dat ik heel kwaad ben en dat hij meteen moet komen en als ze hem niet willen brengen dan kom ik hem wel halen. Maar dat hoeft niet want hij komt nu echt.

04.10 uur
Nou eindelijk, ik hoor een autodeur dicht slaan en de bel gaat want natuurlijk heeft hij weer eens geen sleutel. Hij is onder invloed want hij is nog helemaal hyper. Hij loopt naar de computer en gaat nog uitgebreid achter de msn zitten. Ik vind het wel genoeg en denk dat ik nu gerust naar bed kan want hij is tenminste thuis.

04.45 uur
Ik slaap bijna en word weer wakker van het op de trap stampen, van boven naar beneden. Ik vraag wat er is en of hij wat aan het zoeken is, en ja hij is wat aan het zoeken maar weet zelf eigenlijk niet wat. Ik ga weer liggen en val toch weer in slaap.

05.30 uur
Ik word weer wakker want zijn telefoon blijft maar afgaan die ligt nog op zolder dus hij vliegt weer de trap op en ik ben ondertussen weer uit mijn slaap.

06.30 uur
De wekker gaat want de rest moet er ook uit. De dag kan weer beginnen. Ik kom beneden en vraag me af waar hij is. Dus maar zoeken en dan zit hij in de garage te sleutelen aan zijn brommer want hij had vannacht toch geen slaap. Maar als ondertussen iedereen uit bed is, dan wordt hij toch moe en gaat naar bed, waar ik hem dus de eerste uren ook niet meer uit krijg.

10.00 uur
Ik kom bij de jeugdzorg en krijg als eerste de vraag of ze misschien voor mij hulp moeten zoeken want zo gezond zie ik er ook niet uit. Nou sorry, dan spring ik echt uit mijn vel!. Maar ik probeer netjes te blijven en zeg help a.u.b. mijn zoon, dan ben ik en de rest in ons gezin ook geholpen. Maar helaas door de lange wachttijd en zijn verslaving kan het nog wel even duren. Ik rij huilend naar huis en voel me zo leeg en eenzaam dat ik eigenlijk ook niet meer kan nadenken. Het hele huis staat op zijn kop maar ik kan niet meer en ga nu toch echt proberen een uurtje te slapen want anders ga ik hier aan onderdoor. Er zijn nog meer mensen in dit gezin voor wie ik er moet zijn.
Dit was zomaar een nacht uit heel veel nachten die ik heb beleefd

Een bezorgde moeder

Ben u ook bezorgd, bel onze hulplijn voor informatie en ondersteuning. Neem ook deel aan de Weerbaarheidcursus, deze is geheel kostenloos en zal u helpen in het omgaan met verslaving binnen het gezin.